przestrzeń między

Pewien zbieg okoliczności stworzył konkretnych winnych przyjemności, które mam upodobanie w do dnia dzisiejszego.

Na jednym z moich pierwszych wyjazdów zagranicznych, byłem wędrówki po ulicach nierównych Pragi z kolegą fotografem, który zaproponował, żebyśmy kaczka w herbaciarni. Aż do tego momentu, nie sądzę, bym kiedykolwiek myślał o herbaciarnie lub ich atmosfery, czy rodzajów herbat, że można uzyskać w nich. Moja wiedza herbata do tego momentu był ograniczony do myślenia, że ​​wszyscy przyszli herbata w torebkach. Mój towarzysz zamówił filiżankę Kukicha, zwany "japoński gałązka herbata", bo to jest zrobione z pni i łodyg krzewu herbacianego zamiast rzeczywistych liści. Nieco zakłopotany dla mojej ignorancji, kazałem to samo. Małe, uchwyt mniej kubek w ręce, piłem dół brązowa ciecz: lekko orzechowy, lekko ziemisty, ale w sposób bardzo szczególny i przyjemny. Szczęśliwy ciepło rozprzestrzenia się poprzez mojego podniebienia i samopoczucie. Był to sposób lepszy niż niebieskimi przypraw. Ciekawość i miłość do tej prostej przyjemności zaczęło. I teraz dopaść Herbaciarnie w miastach, przez które podróżują, mają krótką listę ulubionych internetowych dystrybutorów herbaty (niech mi znać, jeśli chcesz wiedzieć, czym one są), staraj się naciskać dobrą herbatę na rodzinie i znajomym w prezencie, i kilka filiżanek herbaty są teraz częścią mojej codzienności.

W moim pierwszym roku studia, zostałem zaproszony na spotkanie towarzyskie w domu jednego z członków wydziału działu fotograficznego. Inny student był dom-siedzi podczas fotograf był na urlopie, a gospodarzem grill zakończyć z widokiem na fajerwerki z (wtedy) Comiskey Park. Podczas atrakcją dla większości ludzi, że wieczór był widząc Elvises Latające wyskoczyć z płaszczyzn, w pełni kostiumach i na pole, mój wyróżniają się moment, że noc była przyklejona do tego samego miejsca z przodu tego członka Wydziału półkach fotografii. Byli podłogi do sufitu, obejmujące całą długość ścianki pokoju bardzo długi i uruchomienie w pobliżu drzwi. Wydaje mi się, pamiętam zabawną kurtyny wykonane z cienkiej tkaniny, które ciągną się wzdłuż skinny drutu stalowego, może to było utrzymanie książki z coraz zakurzone. Ale te książki! Wydawało się, że wszystko tam: pierwsze wydania, monografie, katalogi galeria i poszedł dalej i dalej i dalej. Fotografowie znałem i kochałem, fotograficy słyszałem, ale nie wiadomo jeszcze, fotograficy miałem jeszcze kiedykolwiek usłyszeć ich nazwy wypowiedziane. Nie pamiętam, wyciągając wiele książek z półek, że noc. Kolega kochanek książka, wiem jak ungenerous ducha mogę dostać gdy nieznane znaki rozpocząć łapa moje półki, pękanie kolce, pozostawiając tłustych greasemarks na dziewiczych stronach. Pamiętam, że pomyślałem: to jest czas życia z miłości i nauki. Budowy inwestycji, zaufanie i wspólnota. Kolekcja że patrzyłem na tę noc można łatwo sprowadzić tysiące dolarów tylko z wybranych małych tytułów dzieje na aukcji w Photoeye lub podobne. Ale co doszedłem do rozpoznania w tym momencie było uczucie "sympatico" z nieobecnej fotografa / kolektora, a wiedza, że ​​to też stanie się winnym przyjemność w całym moim życiu. Że ta miłość patrzenia i i nauki poprzez wyobraźni i pracy innych ludzi byłoby czymś, co chciałbym z całą pewnością chcę w moim życiu.

I tak, co stanowi winną przyjemność?

Każda definicja byłoby oczywiście całkowicie subiektywna. Nie wiem, czy inni ludzie myśleli dużo o tym, przekazujemy tych samych kwalifikacji do tego, co robię. Dla jednego, guilty pleasure to przede wszystkim przyjemność. Nawet myśleć o tym, co guilty pleasure to może wystarczyć, aby rozpocząć zupełnie solipsystycznego zadumę o tym, co się kocha o tym, co jeszcze jest do poznania i odkryć, a co się chce z nim dalej. I winny część? Może się to wydawać dziwne i sprzeczne z języka i definicji, ale dla mnie poczucie winy wynika z faktu, że nie ma winy. Nie czuję winy jakiejkolwiek związanej z (czasami obfite) ilości czasu, który spędzam badania sprzedawcę herbatę, przedzieranie się przez opisy Oolong odmian roślin, badających jakość tealeaves pokazanych w Internecie próbki lub forów znalazłem że dyskutować wysokiej jakości herbata Pu-erh na długości (tak, one naprawdę istnieją). Podobnie, nie ma prawie radość przekazanie moich pieniędzy do kasy na sztukę lub księgarni galeria muzeum, lub klikając "Submit" na jednym z internetowych serwisów wydawnictw że liczę się szczęśliwy konsumentów. Może wtedy co mam opisując to rodzaj meta-winy, jeden usunięty z żądła i wyrzutów sumienia, ponieważ ma do czynienia z głównie mózgowym koncepcji do winy dotarła do naprawdę nie czuje się winny w bezużyteczną, przyjemności bezproduktywnej w pierwszej kolejności.

Myślałam o publikacji artystycznych ostatnio, i naciska sztuki, wydawnictwa, rzeczy, które się w nich wykonane oraz rodzaje estetyki i filozofii, które popadły w pakiecie między stronami i pchnął wraz z publikacją samego. W ciągu najbliższych kilku postów, chcę wykonać coś w rodzaju nieformalnej analizy kilku wariantów różnych i podejmuje tego tematu, ale do rozpoczęcia rzućmy okiem na wieloletni poruszyciela ulubionym i ekspres.

Nazraeli prasowe , kocham cię. Jesteś stale produkować jedne z najbardziej urozmaicone, przełomowy, niuansów i wspaniałą pracę w świecie współczesnej fotografii, a ja jestem oddanym i wdzięcznym odbiorcą Twoich wyrobów. Robiłem interesy z tobą od prowadzenia działalności gospodarczej oznacza racjonalizację zakup nowego wydania przez ulubionego fotografa jako "koszt edukacyjnych" z pieniędzmi kredytu studenckiego. Mam ponieważ nadal dając swoją firmę nawet kiedy będę mógł dostać po obniżonej cenie przez Amazon lub Photoeye , ponieważ chcę, aby upewnić się, że jestem zawsze robi prawo za pomocą prasy, która dała mi tak wiele. Ci od dawna rzecznikiem pracy i artystów, które nie dostać dużo ekspozycji w swoich krajach, a może nie w ogóle, gdyby nie za patronat. Jest to rzeczywiście przyjemność spędzać pieniądze na co masz do zaoferowania.

Ta sztuka wydawnictwo pierwszy przyszedł do mojej uwagi, gdyż nie byli pierwszymi, którzy publikują prace Masao Yamamoto , a śledzę je po nim odkąd jego pierwsza książka ( pudełko Ku ) została opublikowana w 1998 roku. Jedna rzecz, że zostałem uderzony w ich postawie wobec publikacji jest to, jak mają one tendencję do "przyjęcia" artystę i utwórz relacje z nimi, że wydaje się prawdziwą współpracę zarówno artystycznej wizji i komercyjnego do podejmowania ryzyka. Oni opublikowali prace Yamamoto w tradycyjnym len związanego formacie książki, ale także produkowany prace w pełnym przewijania formularza (publikacja Nakazora , że miałem szczęście, aby przejść na czasie, 18 'w pełnej długości rolled-out i w komplecie z ramką Lucite wyświetlacza i ręcznie wykonanym druku przez artystę), lub jak w przypadku Omizuao ust Pillowbook), w 14 'accordian stylu książka, która jest związana dwóch lakierowanych kawałków drewna na końcach.

: Yamamoto nie tylko artystą, który Nazraeli sprawia, że tego rodzaju ustaleń z jest Michicko Kon , długo ulubionym kobieta japoński fotograf z kopalni, opublikowany utwór składający się z 40 duotone (i wyświetlacz-ready) 6.5 x 6.5 "karty, a Toshiko Okanoue , stosunkowo mało znany i niezwykłe kobieta japoński collagist posiada kolekcję prac, które są off-set kolor drukowany portfel 13 × 16 "kartek. A potem jest ich klasyczny i skromny " Jedna z serii Picture Book "(powyżej), naprawdę słodki wyczyn artysty i współpracy wydawcy. Jeśli tradycyjnie rozumianej monografia artysty można porównać do powieści postaci literackiej autora, następnie Jedna seria Picture Book jest fotografa odpowiednik pisarza opowiadania. Jako Eleanor Jane Cardwell pisze w dobrym pomysłem na papierze :

Każda książka z tej serii przepyszne z dnia 5 przez 7 ", 16 stron książki zawiera oryginalny druk i około ośmiu reprodukcji, jest 500 numerowane i podpisane egzemplarze każdego tytułu. Jak niesamowite byłoby mieć całą kolekcję wszyscy w kolejce na półce?

Żałuję tylko, że miałem nieograniczony budżet na zakup tak wielu innych przedmiotów, które zostały wegetowała na mojej "liście życzeń", z których wiele, ponieważ wyszły z druku.

Jak winnicy drobnym ale skromny przedsiębiorstw, Nazraeli Prasa sprawia małe i krótkie publikacje run artystów, które są trudne poszukiwane i zbierane ręcznie, a oni pielęgnować i rozwijać nasze wiedząc pracy tych artystów poza ściany galerii. Empiryczny związek czytelnika / widza od anonimowego i czasami sterylna aktu widzenia pracy w instytucjonalnych przestrzeni w przeciwieństwie do bardziej intymnego i osobistego doświadczenia trzymając coś z tego artysty w czyichś rękach jest tak bardzo różne, a Nazareli Prasa posiada nieodłączną zrozumienie tego faktu. Oprócz stale produkuje nowatorskie prace w gatunku książek artystycznych, często natknąć się mój kolejny artysta-obsesja w przejściu przez ich katalogu prac.

Najnowsza publikacja przez prasę Nazraeli który został kręgle mnie koniec, i do którego nie zostało wystawione na poprzednio (choć zwłaszcza kilka innych ulubionych blogerów już w-wie: Tim na Muse-spotkaniach okrągłych stołów , Miguel w [EV + / -] i Ferdinand na co Japan-photo.info ), to ich publikacja Asako Narahashi jego ostatnich prac połowie przebudzony i Half Asleep In The Water . Monografia jest częścią serii książek kurator Martin Parr, a we wstępie, że oddaje to, co zachwyca i przeraża go o pracę Narahashi firmy. Warto przytoczyć z na stronie producenta w całości:

Te fotografie mnie dreszcz strachu. To dlatego, że jestem nie umiejących pływać, a ja wyobrażam sobie to sceny takie jak ta, że ​​mogę świadkami w tej chwili przed moja głowa w końcu idzie pod wodę. Jeden końcowy spojrzenie na świat. Jesteśmy otoczeni przez wodę i ziemię, a wiele z historii fotografii krajobrazowej wykorzystał te dwie znajome pomysłów jako punktu wyjścia. Jeszcze nigdy nie widziałem tych dwóch elementów złączyć w taki sposób odparcia.

Jednym z dreszcz-godne obrazów, które Parr może być myślenie, kiedy patrzy na pracę Narahashi firmy:

Jej obrazy natychmiast wywołać uczucie cholera, żałuję, że nie pomyślałem; mix zawodowej podziwu i zazdrości, która charakteryzuje dobrze widoczne i dobrze czułem pracy. Obrazy są czasami zawrotny, Undertow-in-the-co, a inni mogą po prostu czuć nieszczęsnego żądło kilka kropelek wody słonej zaczerwienienie oczu.

Z perspektywy pływającego ciała w wodzie patrząc, widzimy strony jeziora i linii brzegowej oceanu w kraju z wybrzeża, które rozciąga się na ponad 18.000 mil długości. Plaża-kąpiących się, łabędź kształcie łódki wiosła, kwitnących wiśni i Airliner przejściu, a nawet Mount Fuji to wszystko w zasięgu wzroku w akwenach wód pływowych Narahashi stawia nas w ciągu, buoying nasze ciała wypełnionej wodą i rozmycie naszej linii wzroku. Wydrukowane monografia oferowane przez Nazraeli obejmuje 59 płyt, a tom sobie jest mocny rozmiar wejść 12 x13 ". Pierwszy druk szybko wyprzedane, a drugi druk jest dostępny w sierpniu. Jeśli mieli szczęście złapać jednego z jej USA pokazuje latem tego roku, jeden w swoim pierwszym amerykańskim solowy wystawy w Yossi Milo galerii lub w jej włączenia do pojawienia letnim ICP w nowej japońskiej fotografii Światła Ciężkiej , byś doświadczył dużego, 35-krotny 53 "wielkości odbitki, na tyle, aby umożliwić poślizg w narracji zawieszonego niedowierzaniem i stać pogrążony w pół-zanurzonej point-of-widzenia jej pracy.

Seria samo było trzy lata w tworzeniu i Narahashi mówi, że to zaczęło się od fotografii wykonanej z przyjaciółmi na plaży :

Jeden dzień w lecie, udałem się do morza z przyjaciółmi. Chociaż byłem pływanie, zdarzyło mi się zobaczyć moich przyjaciół, którzy jedli imprezę na plaży. To był sam początek. Pływanie stylem grzbietowym jak morze wydry, wziąłem fotografie ich z wody. Po roku mogę umieścić kamerę w wodzie bardziej celowo.

Strzeliła obrazy rozpoczynające się w 2000 roku. Ekwipunek normalny 35 mm aparat filmowy Nikon z wodoodpornej obudowie, ona płynęła pierś głęboko w wodach jej wyborze i skierowałem aparat w kierunku brzegu, nie patrząc przez wizjer, często pozostawiając kamerę w połowie zanurzona w wodzie. Chociaż istnieje stały element przypadkowości w takim procesie, obrazy, które są publikowane i wyświetlane czuć uczciwi i wierni doświadczeń czynu, że większość ludzi, niezależnie od narodowości, mają pamięć i precyzyjną wizję.

Seria także umieszcza ją prosto w obozie japońskiej tradycji, która ceni jako forma sztuki rozważenia wszechobecnego, temat ziemskiego z różnorodnych i wiele widoków takich jak Edo ery ukiyo-e odbitki przez Hokusai w jego 36 widoków na Mt. Fuji-najbardziej znany z nich nie zresztą do tej dyskusji Narahashi, jest Wielka fala Off Kanagawa:

Hokusai-tych prawie współczesnych, Ando Hiroshige , znaleźć inspirację i ogromne krytyczny sukces w swojej serii drzeworytu opisującego słynny Tokaido drogowego serię stacji, Na 53 stacje TÃÑoÃÑkaidoÃÑ ust 1833/34) (którą uzupełniane później w swoim życiu z 69 Stacje Kiso Kaido i 1834-1842). Dla osób niezaznajomionych z pracy, Tokaido był jednym z pięciu głównych dróg, które połączone miasto Japonii Edo z ówczesnego stolicy Kioto, a podróżni, które były na czele z lub do miasta sądu skorzystało z tej drogi głównej i jej stacje post ( w którym można nabyć żywność, zakwaterowanie i poznać innych podróżników), jak reszta zatrzymuje się po drodze. Rodzaj Canterbury Road, albo opowieść, chyba bez chrześcijaństwa. Drogi te były bardzo znane wszystkim japońskim i składa się rodzaj zbiorowego doświadczenia, że ​​jeśli nie bezpośrednio podzielane przez wszystkich, była co najmniej żyje w anegdotycznych opowieści opowiedziana przez ludzi, że przeszedłem je, lub w drobiazgi i handlu, które krążyły, ponieważ z nich. Artystyczny przełom Hiroshige jest z tej serii było przedstawiać powszechne i codziennie w tej serii, w celu zilustrowania opowieści, słynne widoki na ścieżce stacji, i pokazać te stacje i lud, który używał ich na wszelkiego rodzaju Sezon, pogoda i okoliczność.

(NB I zakochałem się w tym powyższy obrazek, na długo przed wiedziałem nic o Hiroshige lub tej serii. Znalazłem drugiego strajku tego druku do sprzedaży latem, miałem petycję o rozwód, przeniósł się do miasta, gdzie ja didn ' t znam nikogo, i czuł się całkowicie przytłoczeni przez siły i okoliczności poza moją kontrolą. W tym czasie ten obraz turystów uciekających nagłej burzy była doskonała metafora tego, co czułem, jakbym przeżywał. Dopiero później kontekst jego powstania przyjść, ale przez całe moje życie kontekst mój wciągnięcia do niej w pierwszej kolejności będzie jeden który pamiętam jako pierwsze.)

Narahashi w Half-Awake Asleep serii Half- akcja z tych przykładów nacisk na ten temat z różnych warunków, lokalizacji, pory roku, widoki i odległościach. Jak Hokusai i Hiroshige, zdjęcia przedstawiają również łatwo rozpoznawalne z natury wszechobecny aspekt japońskiego życia: jego pochłoniętym na całej swej geografii wąską drogą wodną. Kurator Michiko Kasahara, który zawiera zdjęcia z tej serii w jej show "Pocałunek in the Dark" w Tokyo Metropolitan Museum of Photography, powiedział o pracy :

Mam tylko był w stanie zobaczyć kilka odbitek w heavy / Light ICP wystawie w okresie letnim, ale jest ona obecnie w pokazie solowym tutaj w Niemczech w Galerii Priska Pasquer w Kolonii, przez 6 listopada. Sekund drukowanie Half-Awake właśnie trafił do sprzedaży w Nazraeli Press w ostatnim miesiącu, a jeśli nauczyłem się niczego zakupu sztuki i książek artystycznych na przestrzeni lat to tak: Kup teraz. Przed wydawca zdecyduje się podnieść cenę, zanim wyjdzie z druku, zanim stanie się coś, że masz ciężki przypadek kupującego żalu za nie kupuje.

No related posts.