przestrzeń między

podczas szkolenia jako fotograf, a ja w dużej mierze wykorzystać tę przestrzeń jako miejsce do medytacji o pogodzie fotograficznych, prawdę mówiąc ja nie bierzemy z innych gatunków, inne formy reprezentacji i myślenia wizualnego. w rzeczywistości, istnieje wiele razy, gdy falę fotografii i podjąć, cietrzewie i rozmyślać nad będzie jak tak bardzo nieelegancki napylanie, suchy kaszel z utartych pojęć i brukowane lub przewidywalne prezentacja, w porównaniu do jakości wytwarzania, pytanie- posiadanie i poszukiwania rozwiązań, że jestem błogosławiony na tyle, żeby znaleźć od czasu do czasu, często w gatunkach że mam mniej z ramy odniesienia. jest to śmieszne czuję się jakbym zdradzał fotografii kiedy znalazłem się swooning nad czymś, co zdecydowanie nie jest? troszczy się fotografią, że jestem ignorowanie go przez jakiś czas, bo nie zrobił nic dla mnie ostatnio, a tymczasem mam drinki i długie, znaczące wygląda w kącie z tym coś innego tutaj?

jeden z najbardziej wpływowych mentorów, jakie kiedykolwiek miałem był instruktor rysunek . Cóż, być precyzyjne, uczył i wiedział jak to zrobić wszelkiego rodzaju mediach i rzeczy do tego stopnia, że ​​boją gówno z jego członków wydziału rówieśniczych podczas biennale wydziału, gdy chciał wykazywać wykończone, dokonanego dzieła w nie mniej niż pięć mediów, podczas gdy reszta starała się wyciągnąć coś razem w miesiącu lub tak dlatego, że nie udało się zrobić wiele w ciągu ostatnich dwóch lat (to samo w sobie było czymś w rodzaju ważnej lekcji). ale co on naprawdę celował w nauczaniu było coraz kształtować umysły na "Podstawy" etapie. pomóc oduczyć się uprzedzeń, które przyniósł ze sobą do klasy wyniośle, w sposób, który tylko osiemnaście i dziewiętnaście lat stare aspirujących studentów sztuki istnieje. Pamiętam, że miał on powszechny zakaz ołówków wszelkiego rodzaju, i uczył nas korzystać z wspaniale brudny węgiel winorośli i pastele zamiast, że nigdy nie wolno było obrócić wszystko w co było narysowane na mniej niż 16 × 20 "blachy wielkości ( i że zachęca nas do zakupu dużych rolek papieru rysunek), że był mistrzem w nauczaniu naszą uwagę w jaki sposób widzenia i priorytety; że rysunek to się zdać sobie sprawę, że centrum to nie wszystko, a tym samym wszystko poza nim z mniejsze znaczenie, że zamiast zamiar i celowe należy rozważyć do każdego znaku, do wagi każdej linii. przez wiele godzin w moim rysunku źle, dowiedziałem się, że rysunek jest zrobić z całego ciała, stojąc: że rysujesz z siebie w niekiedy-taniec, czasami odstający do płótna lub oderwania arkuszu dużego papieru. że istnieje związek i uzgodnienia przestrzeń między ciałem, ramienia, instrumentów oraz mediów.

Przypomina mi to formacyjnej, doświadczenia upokarzania, a jego bliźniak pamięć bycia w pełnomocnictwa do charyzmatycznego ekspres-of-rzeczy, które nie mogą rzucić, zatrzymać rysunku, jak i próbowali (od miesięcy), aby znaleźć słowa jak najlepiej opisuje zdumiewającą pracę artysty william kentridge.

Żałuję, że mogłem pokazać, w
cupped strony, jednym z najbardziej poruszające dzieło sztuki widziałem w zeszłym
roku. w ciemnym pomieszczeniu ściszonym w ciasnej przestrzeni bankowej, pragnę
może dostać się do luzu szczękach dziwnego, że jest kentridge w czarne pudełko .

oraz:

i jeszcze jedno:

kentridge jest artystą, który znalazł pracę wokół rozwiązań dla wielu rzeczy, których nie da logikę jak postęp rzeczy. Co mam na myśli, że jest to pojęcie, że istnieje jakiś prefabrykowane mapa lub plan drodze coraz gdzieś lub coś, z coraz stać się czymś, a kentridge w MO w życiu było zrobić dziesięć lub dziesięć milionów innych rzeczy niż zalecany zadania i dotrzeć do tego miejsca, cokolwiek i gdziekolwiek to jest, z większym autorytetem i stanowczością niż większość. jego pierwotne nośniki pracy jest rysunek, a konkretnie rysunek węglem drzewnym, za "niewielka sztuka" tradycyjnej odmiany. te rysunki, a czasami pasza dla innych rzeczy, nie istnieją wyłącznie jako prac przygotowawczych do czegoś innego, często są one gotowy produkt. Jego rysunki są ogromne, niechlujny rzeczy z historii. Jego znak podejmowania opisuje swoich poddanych jako dokonaniu wyboru, jak rzeczy, które poruszają się w białej przestrzeni papieru, i siada z powrotem na dół. Nie wiem, jakie kiedykolwiek widziałem rysunek jego że nie wykazywały charakterystyczny pentimenti, ślady ruchu i sugestie z poprzedniego ruchu, który został pokrył innego wyboru, innej linii bardziej ostateczne.

czerpiąc z Feliksem na wygnaniu, 1994.

syn prawników, student polityki i historii Afryki, a artysta, który nie wierzy w jedynego, praktyki poświęcona jednemu mediów lub wyłącznie średniej (ma szkolenie w teatr lalek, teatru i filmu), kentridge jest żywym ucieleśnieniem coraz wobec własnego losu, mimo dobrych intencji i rady wszystkich wokół Ciebie. kentridge rzeczywiście dał kilka słów porad na akcie pobieranie i doradztwo. powiedział:

co nie znaczy, że kentridge stawia akcji w niepewności albo. Jego proces, zarówno w jego twórczości i jego wizualny praca, to taka, która opiera binaryzacji. woli open-endedness, a jego pozycja, jak już odważył dalej przez niektórych, to raczej nie miejsce, (Ashraf Jamal, współautor sztuki w Afryce Południowej "negatywna krytyka sprzeczności żył i nierozwiązane.": Przyszłość obecny)

Czarna skrzynka / chambre noire jest praca na zlecenie Deutsche-Guggenheim i wystawiona w 2005 roku. miejsce w Berlinie jest nieduże-galeria pokój mieści się w większym budynku, który jest bankiem. byłem zmartwiony przez moje własne oczekiwania podważona jest, zdając sobie sprawę, że przyjechałem z ciążą, co "Guggenheim" przestrzeń miała być. na ścianach wisiały rysunki, które były używane w produkcji gotowego, który został ustanowiony w środku pomieszczenia, z kilkoma rzędami małych krzeseł przed nim. "Czarna skrzynka" była mini-teatr, jak pudełko Puppet Show wyjątkiem tego, że miał kilka (sześć, które mają być dokładne) oddala utworów. i każda warstwa była mocno pracował, z rysunkami i mediów przymocowanych i czeka na ciebie, aby rozpocząć rozpakować i pochłaniają. kiedy światła przyciemnione i "show" zaczął, projekcja zaczęła grać na teatrze, i ręcznie robione "Puppets" zaczęły się poruszać przez tory poprzez olinowanie w czarnej skrzynce. muzyka, która na przemian były 19th nagrania wieczne Mozarta Czarodziejski flet były przeplatane i pokrył z tradycyjnymi Namibii piosenek, a "play" sam był na tur część lekcji historii, część kulturowego krytyka, część Freudowskiej psychoanalizy.

są znaki w kawałku kentridge, i ich manifestacja zamienia widza, bez względu na wiek, w dziecko nauki tworzenia skojarzeń i znaczenie z abstrakcjami, które widzą przed nimi. kentridge powiedział o swojej obsadzie :

a co z treścią?

że jest trochę większy udział odpowiedzi, i jedno i będą musiały polegać w dużej mierze od artysty do wyjaśniają. wprowadzone po prostu kentridge zostało zlecone przez Deutsche Guggenheim produkować dzieła sztuki, która dotyczyła kolonialnej historii Niemiec w Afryce. kentridge otrzymał tę komisję jak był zakorzeniony w projekcie na temat Mozarta Czarodziejski flet. część pracy robił zaangażowany 1:10 skali scenografii do opery, na którą przekształcona i włączona do celów czarnej skrzynki. specyficzny historia kentridge postanowiła rozważyć była niemiecka masakra z plemienia Herero w południowo-zachodniej Afryce, który jest obecnie Namibia. masakra, prowadzona przez generała Lothara van trotha był odwet za plemiennego powstania przeciw wkroczeniu rosnącej na ich ziemi, zajmowania bydła i zwierząt gospodarskich oraz ciągłego łamania traktatów. Herero przeprowadziła ukierunkowany atak na Niemców rządzących, zabijając około 150 rolników i odzyskiwania ich bydło. Niemiecki rozwiązaniem było wprowadzenie w życie tego, co niektórzy historycy stwierdzić była pierwszym ludobójstwem XX wieku, prawie unicestwienie plemię, zabijając ponad 75% ludności.

przecięcia jego projektu Czarodziejski flet (co było niedawno oglądać w marian Goodman galerii ) i black box / chambre Noire, kentridge pisze:

i jego specyficznych zestawów odniesienia i stowarzyszeń na zlecenie kawałku w Berlinie:

... Gram z trzech zestawów stowarzyszeń w Black Box. Pierwszym z nich jest czarna skrzynka z teatru. Instalacja składa się z modelem teatru, w którym mieści projekcje i znaków. Postacie są małe automaty-zmechanizowane (i niekoniecznie antropomorficzny) przedmioty, które wykonują, wraz z prognozami, w przestrzeni teatralnej. Więc pierwsze odnosi się do "czarnej skrzynki" w sferze wydajności.

Drugi związek z czarnej skrzynki jest chambre noire-centralna komora z kamery pomiędzy obiektywem a okular, do którego wpada światło i gdzie rodzaj znaczenia jest tworzony. Tutaj nieskończone możliwości światem zewnętrznym przyjść, ale pojedynczy obraz zostanie wybrana, utkwione w samolocie.

Trzeci odniesienia lot-rejestrator danych, który jest używany do śledzenia ostatnie chwile przed katastrofą lotniczą. A katastrofa będę odnosić się do-choć niekoniecznie go opisać ani dydaktycznie wyliczyć swoje etapy, jest niemiecka masakra z Herero ludzi w południowo-zachodniej Afryce.

... Jeśli Czarodziejski flet sugeruje utopijny moment oświecenia, Black Box reprezentuje drugi koniec tęczy.

Cała produkcja była 20 minut długości. podczas jednej wizyty, ja siedziałem przez to dwa razy przed muzeum zamknięte. a kiedy wróciłem do Berlina, tydzień później, próbowałem zobaczyć to jeszcze raz, walić zamkniętymi drzwiami bankowych, takich jak ... cóż, jak ktoś, kto wiedział, że najbardziej niezwykły rzecz jaką kiedykolwiek widziałem było po drugiej stronie tych drzwi a ona będzie uciekał 7000 mil z dala od niego bez uzyskania zobaczyć go ponownie. to jak to było.

, co było tak niezwykłe, o czarnej skrzynce było to, że zdołał tak wiele rzeczy, które zazwyczaj sztuka tak stupendously zawiedzie w kontaktach z: Rzeczy które mają do czynienia z polityką zarówno historii i kulturowych winy i żalu, pamięci i zapominania; przywołanie uniwersalnych tematów a następnie kolejne przesłuchania, co te tematy są, jakie są ich ważność jest w obliczu zmienionej kontekstach, agencji lub publiczności, i to nie wszystkie z tych rzeczy, a jednocześnie udaje się być zaskakująco, oddech złapać-i-wszystko piękne. nie staram się robić lub wywołać żadnej z powyższych tropów i motywów, ale w pełni realizuje je wszystkie. Widząc to częściowy zestaw mi o szalonym pędzie, aby znaleźć, zobaczyć i łykać tyle słów kentridge firmy i pracuje jak udało mi się znaleźć.

Co znalazłem brak produkcji, które nieustannie buduje na jej pytania; rzadki przejrzystością celu i intencji, które przeczy artystę, który jest w pełni świadomy swojego projektu artystycznego (i nie oznaczają, że w ten sam sposób, że programy MSZ plaga Studenci z praw do "projektem", który ma być ich całe życie pętla) i własnych egzystencjalnych warunków brzegowych. kentridge jest szalenie elegancki: oczytanym iz daleka od interesów w dziedzinie nauk humanistycznych.

w raczej bajecznym wywiadzie dzwon haki kentridge a ona dyskutować wyścigu, historię i specyfikę, z hakami prośbą przejmujące pytania, które wywołują przemyślane odpowiedzi od kentridge. fragment:

coś dzwon haki mówi o kentridge w przedmowie do jej kijami wywiadu. mówi, że kentridge jest zawsze "... uznając, że zawsze jesteśmy bardziej niż nasz ból." poważnych i przenoszenie-theme z czarnej skrzynki ma związek z tym, co robi z takim bólem. człowiek megafon narrator rzuca się w obszarze sceny, z rozdartym arkuszy plakietce umieszczonej na to czytanie trauerarbeit.

słowo odnosi się do koncepcji Freuda prac żalu, pomyślany jako niezbędny pracy, jedna żałoba przechodzi który ma skończoną punktu końcowego (żałoba i melancholia, 1917). wraz z wprowadzeniem tego słowa, a pośrednio, zabytkowy wzajemnej pracy nad tymi tematami w czasie masakry, kentridge otwiera okno o tym, co to znaczy być winnym, być współwinna, aby być spadkobiercami psychicznego bólu. Maria-Christina villase √ ± lub kurator czarnej skrzynki, napisał, że wśród pytań kentridge są:

zwłaszcza po I wojnie światowej, Freud radykalnie zmienił swoją pracę o smutku w ego i id, twierdząc, że smutek jest ciągłe i trwają, syzyfową pracę bez końca.

wszystkich kwestiach kentridge umiejętnie porusza w swojej pracy czarnej skrzynki / chambre noire, jego adres i zadośćuczynienia zachodniej białym historii na testamentu penitenta autorów tych historii, kentridge dał nam pracę, która jest implikacja, rozgrzeszenie i wszystko pomiędzy. Czarna skrzynka jest pełna ostrych, pytania bez odpowiedzi; praktyczna realizacja, że ​​nic nie można zrobić, aby odzyskać lub poprawić excessiveness o przeszłości karzącego, że zawsze jesteśmy bardziej niż nasz ból, ale nigdy bez niej, i że, podobnie jak wieloczęściowe Media zdecydowały się opisać go, historii i retelling jest brudny, pokrywają się konflikt i składające się z kilku głosów.

choć jego filmy animowane są rzadkie i trudne do zdobycia (widoczny głównie na festiwalach i rzadkich pokazy muzeum), krótki 6-minutowy fragment sztuki dokumentalnej z popiołów można zobaczyć tutaj . czarna skrzynka / chambre noire jest aktualnie wyświetlane na Johannesburg galeria sztuki przez 9 lipca. mam nadzieję, że to będzie wycieczka do co najmniej jednego z guggenheims w nas produkcja pełnometrażowego opery kentridge scenie czarodziejskiego fletu będzie pracować w Brooklyn Academy of Music w wiosną 2007 roku.

No related posts.